Johan Goossens

Cabaretier - schrijver

Johan Goossens is cabaretier en schrijver. Hij publiceerde twee columnbundels, onder andere over zijn werk op een ROC. 


menu

Daglicht in de pers

Goossens is een hele grote aan het worden

Johan Goossens maakte met Leer mij de mensen kennen, over zijn werk als leraar Nederlands op een Amsterdams ROC, een eigenlijk niet te overtreffen voorstelling. Onderwerp en persoonlijkheid vielen volledig samen. Hij speelde hem ruim tweehonderd keer en hield er zijn populaire coumn in Het Parool aan over. 'Een toevalstreffer' noemde zijn moeder dat. Ze troostte hem alvast voor de teleurstelling uit: "Niet iedere show is even goed." 

   Maar Daglicht is dat dus wel. Precies even goed. je ziet zijn ervaring terug in de manier waarop hij de zaal bespeelt en elke opmerking scherp van repliek dient. Niet vals, niet ingestudeerd, maar oprecht en in het moment. Zoals hij anderhalf uur lang compleet tevreden lijkt met wat hij zegt, zingt en doet op het podium. Is zelfvertrouwen zichtbaar? Reken maar. 

   Het onderwijs speelt opnieuwe een rol, maar Goossens is ditmaal zelf het belangrijkste onderwerp. Met meer zelfspot dan goed lijkt te zijn voor een mens zet hij zichzelf neer als een neuroot die altijd van het ergste uitgaat, continu commentaar levert op wat hij doet - "Dat is toch geen inparkeren, Johan Goossens?" - en zijn schoonmaakster nauwelijks durft te vragen of ze alsjeblieft een lapje over de ramen wil halen. Staat ie zelf weer te poetsen. 

   Hoe word je zo'n zelfbewuste antiheld? Door nuchtere ouders die spaarzaam zijn met complimenten en zelden overlopen van enthousiasme. Eindelijk een echt huis, na tien jaar bivakkeren boven snackbars? "Je boft maar." Cum laude afstuderen aan de universiteit? "Ja, maar jij kunt goed leren." Goossens is krititsch over zijn ouders, maar stuwt dit lijntje naar een liefdevolle, ontroerende finale. 

   Af en toe maakt hij het zich iets te gemakkelijk. Dat je vrienden rond hun dertigste kinderen krijgen en daardoor veranderen, is een gegeven waar hij weinig boeiends over zegt. 

   Zijn eigen, rommelige leven beschouwt Goossens daarentegen met veel, vaak pittige humor. Hij gaat met een kater op kraamvisite - "Beschuit met muisjes? Heb je ook een uitsmijter?" - vertelt over zijn 'niet zo chique' vrijgezellenbestaan en het voorrecht van mogen neuken zonder condoom. "Dat is toch alsof je op de gastenlijst staat." 

   Prettig aan Goossens is zijn liefdevolle sarcasme. Hij behandelt zichzelf noch zijn leerlingen als heilige wezens. Hij weet dat ze tegen een stootje kunnen - en dat een stootje misschien wel waardevoller is dan een aai over de bol. 

   Datzelfde sarcasme is de leidraad in zijn liedjes. Daglicht bevat er een stuk of tien, het ene nog beter geformuleerd dan het andere. Erg geestig is het nummer over een jongen die zijn sekspartner na het orgasme lang niet meer zo leuk vindt; droefkomisch dat over een weekendje Keulen, bedoeld als romantische trip, maar na het stuklopen van de relatie een treurige oefening in eenzaamheid.    

   Zo kan ik nog wel even doorgaan. Goossens is een hele grote aan het worden.

Mike Peek | Het Parool | 21-05-2015
Meer in de pers