Johan Goossens

Cabaretier - schrijver

Johan Goossens is cabaretier en schrijver. Hij publiceerde twee columnbundels, onder andere over zijn werk op een ROC. 


menu

VLAM in de pers

De mens achter de lust

Er is lef nodig om een succesformule los te laten, en JOhan Goossens had 24-karaats goud in handen. Zijn vorige twee cabaretprogramma's draaiden, net als zijn veelgelezen column voor Het Parool, grotendeels om zijn ervaringen als leraar Nederlands op een Amsterdams ROC. 

Toch was in de voorstelling Daglicht al zichtbaar dat Goossens niet eeuwig over het klaslokaal wilde keuvelen. Hij had het meer over zichzelf, verwerkte ook een paar snippers seks in de voorstelling. Zijn onderwijsfans schrokken zich een hoedje. En daar schrok Goossens weer van. Moest hij zichzelf dan censureren? Of moest hij juist vérder gaan. 

Darkroom Diaries was vorig jaar het eerste, tijdelijke antwoord op die vraag. Een Engelstalige show die hij onder meer in Brighton speelde, ver weg van school. Over zijn ervaringen in de Amsterdamse homowereld. Over seks in sauna's, over poppers en Grindr. Daarna zou hij Vlam gaan maken, een meer conventioneel cabaretprogramma voor Nederlands publiek. 

Maar er was geen weg terug. Goossens besloot Vlam te baseren op Darkroom Diaries en stopte met zijn werk als leraar. Hij wilde op vrijdagavond niet nadenken over maandagochtend, niet het gevaar lopen dat hij zich alsnog zou inhouden. 

Een radicale stap, maar Goossens doet zijn best om iedereen aan boord te houden. HAan het begin van Vlam tackelt hij, slechts gehuld in een witte onderbroek en leren tuigje, de misvatting dat seks een banaal onderwerp is. Wat was is dan een belangrijk onderwerp? Familie? Hij heeft nooit midden in de nacht zin in een bezoek aan tante of oom. Hij heeft geen favoriete familiefilm met daarin een favoriete scène Seks speelt een hoofdrol in zijn leven. En veel levens. Dar mag, nee móét over gesproken worden. 

Hoe grafisch Goossens ook vertelt - zo zien we hem vastgebonden in een sceksschommel hangen, het zwijgen opgelegd door een gag ball - je hebt nooit het idee dat hij alleen maar wil choqueren of makkelijk wil scoren. Hij probeert seks juist te betrekken bij ons verder bestaan, de sluier die over het onderwerp hangt eindelijk eens op te lichten. 

Goossens erkent het ongemak, bij zichzelf, bij zijn publiek, maar doet heel casual over zijn losse seksuele contacten en de intieme details die hij met de zaal deelt. Geweldige zinnen als 'Niemand komt voor een slappe lul naar Bos en Lommer fietsen' halen veel spanning weg. 

Op het eerste gezicht lijkt de gehoopte diepgang misschien lang op zich te laten wachten, maar wie beter luistert, merkt hoe zorgvuldig Vlam is opgebouwd. Tussen de regels door laat Goossens veel los over de mens achter de lusten, de enezaamheid die toch ook onder zijn gedrag schuilt. Hij vertelt prachtig over een oude gehandicapte man met wie hij voor het eerst een homokroeg bezocht in Tilburg en over een escortjongen op wiens piemel hij stapelverliefd werd. Ook komen er puntgave korte liedjes voorbij, kleine schetsjes over afhankelijkheid of ons grenzeloze verlangen om normaal te zijn. 

Goossens heeft geen voorstelling over seks gemaakt, of over homoseksualiteit. Vlam gaat over schaamte. En over hoe onterecht die is. 

Mike Peek | Het Parool | 26-02-2018
Meer in de pers